Historia jednego prezentu

Dbam o to, żeby moja przestrzeń wypełniona była wyłącznie nieprzypadkowymi przedmiotami.

Przedmiotami, których naprawdę potrzebuję.

Generalnie, praktykuję szlaban na prezenty.


Grono moich najbliższych znajomych doskonale już wie, że najlepszym przejawem szacunku dla mnie jest… nieobdarowywanie mnie czymkolwiek.

Nie mam problemu, kiedy w rękach gościa zobaczę kilo winogron lub puszkę energetyka, ale paczka z kokardką budzi bardziej frustrację niż ciekawość.


24 grudnia rok temu, po skończonej kolacji wigilijnej, przyszedł czas prezentów.

Moja córa z wielką radością pełniła rolę Śnieżynki wyciągającej spod choinki kolejne paczki.

Po kilku rozdaniach, w moje ręce trafiło malutkie zawiniątko z napisem Tata.


Uprzedziła mnie jeszcze przed świętami, że pamięta o tym, że JA WSZYSTKO MAM, ale bardzo zależało jej na przygotowaniu czegoś specjalnie dla mnie.

Na mojej twarzy pojawił się wielki banan, kiedy zobaczyłem, że w zawiniątku czaił się mikroskopijny, pluszowy Rudolf z magnetycznymi kopytkami.

– Ufff…


Chwilę później, banan zszedł mi z twarzy, kiedy na moich kolanach wylądował drugi, sporej wielkości i wagi pakunek z napisem Tata.

Spojrzałem w oczy małej.

Zobaczyłem oczy kota ze Shreka i usłyszałem:

– Tata, nic nie mów, otwórz…


Otworzyłem.


Zatkało mnie.


Moim oczom ukazały się owinięte streczem dwie półlitrowe butelki żelu pod prysznic i litrowa butelka płynu do płukania ust.

Dokładnie takich, jakie używam codziennie od lat.

Mała zrobiła parę tygodni wcześniej zdjęcia w mojej łazience i dodała odpowiednie produkty do listy zakupów świątecznych.

Nigdy w życiu nie poczułem się tak pozytywnie wyrolowany.


Przy okazji, przypomniała mi się wypowiedź Pana Wojciecha Cejrowskiego o niezabieraniu środków czystości w egzotyczne podróże.

Warto kupować je na miejscu.

Jeśli nie mamy problemów skórnych, lokalne mydła, czy szampony na pewno poradzą sobie z brudem nie gorzej niż rodzime specyfiki, a dzięki temu, że nie zużyjemy ich w całości na wyjeździe, wrócą z nami do kraju i jeszcze przez dobrych parę tygodni będą przywoływać swoją obecnością egzotyczną destynację.

Ponadto ich zapach pozostający na skórze pozwoli nosić na sobie wspomnienia.


Od czasu tamtej gwiazdki kąpiel i mycie zębów pachną mi choinką.


MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Jak to się zaczęło

Psycholog, psychoterapeuta – to typowa pozycja wyjściowa większości osób zajmujących się tematyką rozwoju osobistego. Nie w moim przypadku. Akademia wojskowa i dyplom magistra inżyniera nowych

Marzymisie

To moja ulubiona technika zaklinania rzeczywistości. Osoby po przejściach bardzo często nie potrafią mówić o przyszłości inaczej, niż przez pryzmat swoich trudnych doświadczeń. Nagminną odpowiedzią

1.10. Ekspert na miarę potrzeb

W dorosłym życiu ciągle pojawiają się sprawy, które – choć nie mamy ani ambicji, ani potrzeby stawać się w nich ekspertami – z wielu względów

JUŻ W SPRZEDAŻY!

…żeby raz na kilka tygodni otrzymać powiadomienie o nowościach.

O MNIE

Chcesz mieć
na bieżąco
Zryty Beret?

Zostaw mejla, żeby raz na parę tygodni otrzymać powiadomienie
o nowościach.

Strona wykorzystuje pliki cookie dla zapewnienia najlepszej funkcjonalności.